زاده شهری هستم که شاردن بیش ازیک‌دهم از سفرنامه بسیار علمی و زیبای خود را به آن اختصاص داده و این سرزمین را بزرگ‌ترین و زیباترین شهر در تمام مشرق زمین خوانده است. شهری که در سه دوران آل‌زیاد، سلجوقیان و صفویان پایتخت ایران بوده است.
به قول راجر سیوری، اصفهان برخلاف شیراز کسی چون حافظ را نداشت تا اوصافش برشمارد.

این کهن سرزمین فراز و نشیب‌های بسیاری را پشت سر گذاشته و تا به امروز چون سپیدار سفید قامت خود را استوار نگه داشته و خاطراتی چون باغ طاووس، باغ آلبالو، کاخ هفت‌دست و کلاه فرنگی را در ذهن خود دارد.

وهرازگاهی لبخندی به آرامی بر لب دارد و معتقد است زمان هم چون خواجو، سی‌وسه‌پل، پل جوبی می‌ماند و آدم‌ها می‌گذرند.

و من هم در ماه حوت (اسفندماه) در سال ۱۳۶۱در شهر تاریخ، نصف جهان، سرزمین گنبدهای فیروزه‌ای، اصفهان به دنیا آمدم.

در سال ۱۳۸۱ وارد دانشگاه شدم و تحصیلات خود را در رشته بهداشت عمومی دانشگاه اصفهان سپری کرده و در طی این دوران تحصیلات تکمیلی متناسب با فعالیت اقتصادی که در زمینه هتلداری داشتم به پایان رساندم.

و فعالیت در صنعت هتلداری را از سال ۱۳۸۲ شروع کرده و تا به امروز مشغول به آن هستم.

در سال ۱۳۹۴ یک کتاب آموزش در مورد هتلداری به نام “کتاب هتل” نوشتم.

در طی این سال‌ها نقاشی ابزار بیان افکار و احساسات من بوده و سعی و تلاش برای یادگیری و اجرای تکنیک‌ها و سبک‌های مختلف را داشتم. ابتدا تکنیک آبرنگ، گواش، سپس پاستل و رنگ‌روغن را شروع کردم و عمده اجراهای تابلوها یم با سبک رئال یا هایپررئال بوده است.

در پایان
معتقدم دنیا یک دروغ بزرگ است و از رنگ‌ها باید لذت برد و همچنین در سخن آخر به شما دوستداران عرض میکنم هنرمانند بال هاى سفید براى کمال یافتن است، بال هاى خود را طراحى کنید تا به وقت احتیاج پرواز کنید ، طعمه تاریکى نشوید.